Hoe ik mijn Prikkelbare Darm Syndroom heb kunnen verslaan…

In deze blog wil ik met jullie delen hoe ik mijn Prikkelbare Darm Syndroom (PDS oftewel IBS) heb kunnen “verslaan”.  Ok, het klinkt wat strijdlustig, maar ik ben inmiddels al heel wat jaren genezen van mijn prikkelbare darm! En om eerlijk te zijn voelde het wel een beetje als een strijd, vechten tegen PDS.  Graag neem ik je mee in mijn verhaal en laat je de link zien tussen je darmen en je emoties. Maar ook je innerlijke kracht en het genezen van deze aandoening.  Herken je de vervelende klachten die horen bij deze kwaal? Ik zou het leuk vinden als je onderaan in de reacties met me deelt hoe jij je darmklachten ervaart en waar je mee worstelt.

Klachten, krampen, is dit wel normaal?

Alle kinderen klagen wel eens over buikpijn. Het duurde dan ook een hele tijd totdat de alarmbellen gingen rinkelen en ik bij de huisarts terecht kwam. Tijdens mijn middelbare school periode, zijn de bezoeken aan artsen niet meer op een hand te tellen geweest. Het was zelfs zo heftig, dat ik regelmatig niet naar school kon gaan en kermend en kronkelend van de pijn in mijn bed lag, uren lang, soms wel een halve dag, meestal in de ochtend, maar ook soms na het avond eten weer.  Iedereen die zelf lijdt aan een PDS hoef ik dit niet verder uit te leggen denk ik. Ken je het minder goed, kun je er hier over lezen.

Onderzoek en diagnose

Om een lang verhaal kort te maken: bij de huisarts was het onderzoek…..nou ja….oppervlakkig. Na wat duwen op mijn buik (wat ik heb ervaren als martelingen a la Mel Gibson in Braveheart) en het aanhoren van mijn verhaal, was de diagnose: “Melanie, je hebt waarschijnlijk het Prikkelbare Darm Syndroom. Dat kan chronisch zijn, er is niet zo veel aan te doen. Leer er maar mee leven en probeer scherp eten te vermijden.” Dat was het dan.

Omdat de praktijk toch echt niet houdbaar was zo (te veel uitval op school, isolatie in je sociale leven, zelfbeeld gaat omlaag, onzekerheid, overdreven focus op toilet locaties, etc), kwam ik bij de leerplichtambtenaar terecht. Daar kwam naar boven dat ik toch wel heel erg veel moeite en verdriet had, van het verlies van mijn oma (ze is veel te jong gestorven, aan baarmoederhalskanker).  Het was inderdaad zo dat de buikpijnen toen wel op een piek zaten, maar dat kon me niet zoveel schelen. Op dat moment wilde ik gewoon alle lasten elimineren en alle pijn weg hebben!

Een sprong vooruit in de tijd: Toen ik een jaar of 2 later meer zelf initiatief ging nemen op gezondheidsvlak, kwam ik via mijn vader bij een Duitse Heilpraktiker terecht (in Duitsland doen ze dit geweldig, artsen die (prive)praktijken hebben en zowel regulier als aanvullend, oftewel natuurgeneeskundig geschoold zijn, is daar de normaalste zaak van de wereld). Deze vrouw was grondig: er kwam een ontlastingonderzoek en meer vragen. Uitslag: Candida (dit is een gist die iedereen in zijn lichaam heeft, maar kan gaan “woekeren” waardoor er veel klachten ontstaan en de kans op bepaalde aandoeningen verhoogd wordt).

Behandeling

Wat volgde was een bezoek aan mijn Nederlandse huisarts. Ik had nu een diagnose welke zeer waarschijnlijk samen hing met mijn PDS, dus ik was hoopvol op steun en behandeling. Maar was had ik het mis. Ik werd vierkant en hardop uitgelachen! Ja echt! De aandoening zou niet bestaan, want het is een gist die iedereen heeft. Deze beste meneer had natuurlijk deels gelijk, maar was gezegend met inhoudelijke onwetendheid en het ontbreken van empathie. Dit moment (o.a.) heeft mijn vertrouwen in witte jassen jarenlang tot het 0 punt doen zakken. De moraal: Blijf altijd, altijd, altijd, zelf nadenken en laat je niet imponeren, maar adviseren!

Van een koude kermis thuisgekomen, ben ik een afspraak gaan maken bij een bioresonantie therapeut. Ik werd met bepaalde frequenties behandeld en op een dieet gezet. Tegelijkertijd werd ik gemonitord door de Duitse arts/Heilpraktiker. Een dieet om Candida te bestrijden, is met name gebaseerd op suikervrij en gastvrij eten. Het is een waslijst wat je allemaal niet mag, het is hard werken, maar het loont! Je moet de Candida namelijk ” uithongeren”  en dan zal dit koppige gistje weer zijn normale proporties aannemen. Dit was enorm pittig. Ik studeerde inmiddels net in Amsterdam (dat is best heftig als je geboren en getogen Zuid-Limburgse bent) en wilde me eigenlijk onderdompelen in het studentenleven, niet in een test-je-wilskracht-en-eet-bijna-niks-meer-wat-smaak-heeft-traject. Maar uiteindelijk hielp dit, in combinatie met de bioresonantietherapie. De Candida was getemd!

De buikkrampen waren voor een groot deel weg. Ook mijn leven werd leuker, ik had lekker mijn eigen stekje, een hele nieuwe stad om te ontdekken en ik kon langzaam weer meer eten. Het is wel belangrijk om na een Candida battle, langzaam op te bouwen met suikers en gisten (ook alcohol dus). Voor je het weet moet je opnieuw beginnen. Met hier en daar een uitschieter deed ik dan dan ook. Eind goed, al goed?

Maar nog niet helemaal….

We zijn er bijna, maar nog niet helemaal.  Bear with me  😉 Weer een paar jaar vooruit in de tijd: Ik bleef toch wel last houden van buikklachten, de ene week meer dan de andere.  Maar na die begin periode dacht ik dat het wel op een “normaal niveau”  zat. Iedereen zal er wel last van hebben, toch?

Toen ik me meer ging verdiepen in voeding, kwam ik erachter dat ik best een intolerantie zou kunnen hebben. Ik liet een energetische test doen op voedingsstoffen. Uitslag: glutenintolerantie (en nog wat kleine dingen). Aha! En weer ging ik mijn keuken uitmesten (dat is sowieso echt een aanrader om regelmatig te doen ;)). Daarnaast heb ik kuren gedaan van probiotica en ben goede supplementen gaan nemen.

Yes, resultaat!

Eureka! Mijn buikklachten verdwenen, eindelijk! Ik voelde me een ander mens. Echt, ik kan je niet vertellen hoe vrij je je dan kunt voelen. Het was natuurlijk niet dan de een op de andere dag. Elke week gaat het stiekem iets beter, soms een stapje terug en dan weer 2 vooruit. Maar als je op een dag achter je kijkt, zie je dat je al bijna boven op de berg staat en dat je al die tijd in het dal hebt geleefd. Mijn darmen zijn nog steeds een zwakke plek, stress voel ik bijvoorbeeld echt wel gelijk op mijn buik slaan. Ik ben nou eenmaal een enorm gevoelsmens. Maar ik kan het nu zien, plaatsen en weet wat ik ermee aanmoet. Dat alles maakt het juist als een antenne: mijn buik zegt me iets. En het is aan mij om te kijken wat ik met het signaal ga doen.

Deze nieuwe eetstijl en het resultaat ervan, werkte aanstekelijk en ik ging mijn complete eetstijl upgraden. Niet meer zo vaak junkfood, Geen geraffineerde suiker meer (wat in griezelig veel artikelen uit de supermarkt zit). Meer verse groenten en fruit, verdorie ik ging zelfs sporten. Ik kwam beter in mijn vel te zitten, viel af (ja zelfs met elke dag avocado eten!) en zelfs mijn migraine werd minder! (Dat is een verhaal apart, misschien voor een ander blog).

Geef niet op, je kunt meer dan je denkt

Het is inmiddels zelfs wetenschappelijk aangetoond dat de darmen en de hersenen een directe link hebben. Je darmen zijn het huis van je emoties. Hier verteer je je gevoelens, houdt je vast, laat je los, verkramp je van angst, etc. Het is daarom altijd een samenwerking van voeding en je mind. Zie jij je buikklachten als een last? Of als een uitnodiging? Ik wil je uitnodigen om voor de laatste optie te gaan. Kijk naar jezelf van een afstandje, wat heb je nodig? Leef je je eigen leven? Neem jij je plek in de wereld wel in? Kun je loslaten? Kun je je uiten? Voel je je veilig? Hoe is je relatie met eten?

Een prikkelbare darm of PDS, evenals andere darmklachten, hoeft dus zeker niet chronisch te zijn en je kunt er zelf wel wat aan doen. Het zou geweldig zijn als reguliere (huis)artsen en complementaire (alternatieve geneeswijzen) therapeuten samen zouden werken om een goede begeleiding voor darmpatienten beschikbaar te maken.

Waar de zoektocht mij heen heeft geleid, is bekend: een studie natuurgeneeskunde en een eigen praktijk als vervolgstap. Ik ben mijn buikpijn (na al die jaren) dankbaar. Hierdoor ben ik gekomen waar ik nu sta en voel ik me gezegend om anderen ook op weg te mogen helpen.  Door het steeds maar weer verdiepen van kennis over voeding en het kijken naar je eigen leefstijl, emoties en mindset, kun je je gezondheid in eigen hand gaan nemen. Het is bijzonder welke bergen je dan kunt beklimmen! Ga jij het avontuur aan?

Wil je eens sparren over jouw klachten en plan van aanpak?  Heb je vragen of wil je een reactie geven? Aarzel niet en stuur me gewoon een berichtje of reageer hieronder.

NB:
-Het is niet mijn bedoeling om alle artsen over een kam te scheren, er zijn er vast velen die wel goede adviezen geven en kennis van zaken hebben.  
-Ook doe ik geen beloftes over resultaten. Aangezien we allemaal mensen zijn, is het niet mogelijk hier voorspellingen over te doen.
-De oorzaak van darmklachten kan ook in andere gebieden liggen. Als je kiest voor behandelingen bij Nouka, ga ik naast een voedingsplan, ook een NES scan maken, waardoor duidelijk wordt waar de zwakke plekken in je gezondheidssysteem zitten.
-Heb je iets gehad aan deze blog, deel het gerust!

BewarenBewaren

4 thoughts on “Hoe ik mijn Prikkelbare Darm Syndroom heb kunnen verslaan…

  1. Hallo Melanie, wat bijzonder te lezen hoe jij je levensverhaal vertelt. Een zoektocht😊
    En wat schrijf je mooi…
    Succes en een mooie volle praktijk gewenst. Groetjes Anoushka

  2. Hey Melanie. Goed stuk! Ik herken veel van wat je schrijft. Bij mij waren het geen directe darmklachten maar verzuring van mn lichaam en jarenlang rondgelopen met een verstopte neus. Per toeval ook in Duitsland terecht gekomen bij een natuurgeneeskundig arts (dr. Krout). Vitaalveldtherapie metingen gehad. Candida was bij mij ook een boosdoener en daarnaast een waslijst van intoleranties. Ik eet inmiddels oa gluten en koemelk. Mijn arts zegt altijd, gezondheid komt vanuit je darmen 😊.
    Heel veel succes met je praktijk! Groetjes Kim

    1. Hi Kim,
      Dankjewel! Wat toevallig dat jij een deel zelfde pad hebt afgelegd! Het is me wat he, maar zo fijn dat er een weg is om vanaf te komen! Ook super dat je die dingen weer kunt eten nu :).
      Die uitspraak van de dokter klopt zeker weten!
      Een laagje dieper nog: hoe komt het dat de ene mens gezonde darmen heeft en bv candida geen kans krijgt te woekeren bv, en de ander niet? Dat vind ik het mooie, om het holistisch aan te pakken.
      Groetjes, Melanie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *