Werken om te (over)leven, deel 3

Leaders hold a position of power. “Those who lead” inspire us.

We follow them, not because we have to, but because we want to.

We follow them, for ourselves.

Dit is een uitspraak van Simon Sinek. Deze liet me niet los toen ik hem hoorde, omdat het bij mij weer 1 van mijn missies triggert: het bewustzijn in de wereld te vergroten. hoe doen we het en waarom. Met name hoe we werken, hoe we het systeem van scholing, banen en organisaties, hebben opgebouwd. Bij dezen, wees welkom  om een kijkje te nemen in mijn geest . Wie weet, raakt het ook iets in jou.

Kleine disclaimer: Ik gebruik hier heel wat algemene termen en stop heel wat mensen in hokjes. Bedenk hierbij dat ik dit niet zo bedoel en in mijn essentie ook niet doe. Het is mijn manier om mijn punt over te brengen, dus hopelijk kun je door die woorden/ hokjes heen lezen. Misschien dat ik over een tijdje zover dat ik meer specifiek en op een meer neutrale manier woorden kan kiezen die minder generaliseren. Maar als ik het nu “correct” en “netjes” ga opschrijven sla ik de plank mis. Dit is, op dit moment, de enige manier waarop ik mijn vurige missie en wens, de wereld in kan slingeren. Dus, vergeef me alsjeblieft en lees alsjeblieft tot het eind.

leiderschapJe hebt leiders en je hebt managers

Wat we lezen in Sinek’s quote: het verschil tussen leiders en “degenen die leiden”, klinkt misschien wat verwarrend (zeker in de Nederlandse taal, die ik toch al niet erg sexy vind), maar is erg belangrijk. Eigenlijk zouden we er twee verschillende woorden voor moeten hebben. Daarom de kop van dit onderdeel, even in mijn eigen woorden: je hebt leiders en je hebt managers.

Het verschil zit hem in het effect dat je met je woorden, gedrag en uitstraling teweeg brengt. Echte leiders zorgen ervoor dat mensen voor of met je willen werken,  je willen volgen, vanuit intrinsieke motivatie. Jij raakt iets in hen, waardoor ze vanuit hunzelf iets voor je willen doen. Vaak iets, waar ze zelfs ook iets bij “winnen”. Dat kan bijvoorbeeld voldoening zijn, nuttig voelen, verbondenheid, het ervaren van vrijheid en zelfstandigheid, iets leren dat ze willen leren, etc.

Managers (ok sorry ik scheer ze nu allemaal over een kam, maar over het algemeen werkt het zo, no offence!), leiden een afdeling of team, vaak vanuit ratio, methodes, technieken. Je wordt doodgegooid met de opleidingen op dit vlak. Ze krijgen een opdracht (van hun leidinggevende of in het geval dat ze CEO zijn, van zichzelf) en gaan hieraan werken. Ze zetten een doel neer en geven taken aan de teamleden, om dit uit te voeren. En die teamleden moeten “gemanaged” worden. Het voelt voor mij altijd als een herder, die probeert alle schapen braaf in het hok te houden, ze de juiste richting op de sturen.

Hoeveel energie en moeite kost dat wel niet? En hoe straf je de schapen af? Hoe stuur je ze bij? Hoe ga je om met oude starre schapen, of met eigenwijze jonge lammeren?

Dus: welke van de twee ben jij, een leider of een manager? Welke wil je zijn? Ben je hier om te inspireren of om te genieten van je status / machtspositie? Welk gevoel borrelt er in jouw als je kijkt naar jouw onderlaag?

En deze: zijn jouw schapen geïnspireerd, of geconditioneerd, misschien wel geblokkeerd?

leider

Wat gebeurt er in “jouw” kudde?

Bij de kerstborrel krijg je dan vaak fantastische speeches over hoe geweldig het resultaat is en dat ze trots zijn op iedereen en het niet zonder Jantje en Pietje hadden gekund. Heel mooi en ook vast waar. Maar hoe vaak zie jij werknemers, die door zulke toespraken juichend en stralend de deur weer uit gaan? Hmmm… vaak is het even uitzitten tot het buffet komt en de biertjes. Dan wordt het pas echt gezellig, daar komen we voor. En dat werk? Ja dat hoort erbij. Dat doe je in ruil voor je salaris.

Hoe zou het zijn als de schapen met je samenwerken? Je ze de ruimte geeft om te blaten en te springen? Hoe zou het zijn als ze vanuit zichzelf de kant op lopen die jij voor ogen hebt? Hoe zou het voelen als je beseft dat jij helemaal geen herder bent, maar gewoon verkleed bent en ook nog op een stel blinkende klossen staat. Dat je eigenlijk zelf ook een schaap bent? Dat je jezelf opnieuw kunt gaan ontdekken en misschien een bron in jezelf vind, van waaruit je de andere schapen kunt inspireren en ze kunt leiden, als een gelijke?

Het begint met een wens en/of noodzaak

WOW…..als het zo zou gaan, overal, zouden we een prachtige wereld hebben. Ik krijg altijd kippenvel als ik me dit voorstel. Maar ik hoor je denken: “zo werkt het niet”, “mensen hebben regels nodig”, “als we ze niet controleren gaat het helemaal mis” etc etc. Ik heb 1 vraag voor je: is dat echt zo? Heb je het geprobeerd dan? En zo ja, was dat een trucje of was dat authentiek, was het echt? Zie jij het verschil tussen regels en sturing?

Wij mensen hebben zelf deze bedrijfsstructuren opgezet, zelf verzonnen, veelal door mannen en daardoor vooral vanuit ratio. Het is nu 2019. Het is tijd voor een nieuwe kijk, voor nieuwe besluiten, voor echte leid(st)ers, die leiden vanuit gevoel en vanuit een pure plek. Met gevoel bedoel ik dus niet zoetsappige emotie, maar een vurige kern van “drive”, motivatie en levenskracht. Niet de missie bedrijf, maar volgens hun eigen missie. Zorgen dat hier de overlap zit. Als we deze structuren zelf hebben verzonnen, kunnen we er ook zelf voor kiezen het anders te doen. Niet uit automatisme maar blijven doen zoals onze voorouders het ook deden. Dat is pas makkelijk en dat is pas schaapachtig!

borstkanker

Healthy Boobies

Een artikel voor de ladies! Onze borsten hebben heel wat te verduren: zwaartekracht, verkeerd ondergoed, allerlei oordelen die ze op…